Spis treści

Współpraca międzynarodowa

Sumienna praca wymaga ciągłego doskonalenia, wymiany spostrzeżeń i doświadczeń. Czasem wystarczają tylko spotkania i rozmowy, które w rezultacie zmieniają nasz punkt widzenia, otwierają oczy na nowe rozwiązania, poszerzają horyzonty. Patrząc z zewnątrz na park narodowy, nie zawsze dostrzegamy, z jakimi problemami borykają się jego pracownicy. Najczęściej są to tematy związane ze sposobami ochrony przyrody, obecnością ludzi w parku i w pobliżu jego granic, działaniami mającymi na celu przekazanie informacji na temat środowiska przyrodniczego i konieczności zachowania tworów i składników przyrody dla przyszłych pokoleń. Kampinoski Park Narodowy ze względu na bliskie sąsiedztwo Warszawy boryka się z wieloma problemami wynikającymi z tego sąsiedztwa, jak np. ogromna presja urbanizacyjna, presja turystyczna, zaśmiecenie, zagrożenie pożarowe, obecność gatunków obcych i inwazyjnych. Z tego też względu możliwość nawiązywania kontaktów z instytucjami zajmującymi się podobną tematyką daje szansę na skorzystanie z czyichś doświadczeń, wspólne poszukiwanie i znalezienie lepszych rozwiązań. Pracownicy Kampinoskiego Parku Narodowego dostrzegają tę szansę i korzystają aktywnie z szeroko prowadzonej współpracy, której celem jest zapewnienie możliwie najlepszej ochrony wartości przyrodniczych i kulturowych parku.
W chwili obecnej trwa współpraca z czterema partnerami z zagranicy:
-   Indiana Dunes National Lakeshore (USA) – od 15 kwietnia 1998 r.
-   Berezyńskim Zapowiednikiem (Białoruś) – od 15 sierpnia 1999 r. 
-   Regionalnym Parkiem Naturalnym Wogezy Północne (Francja)
-   Parkiem Narodowym Smoleńskie Pojezierze (Rosja) – od 21 grudnia 2009 r.

b_0_150_16777215_00___images_wspolpraca_WORLD_W.png Więcej zdjęć ...


Od 1997 r. Kampinoski Park Narodowy jest aktywnym członkiem międzynarodowej organizacji Eurosite. Podstawowym celem tego stowarzyszenia jest wymiana i propagowanie wiedzy oraz dobrych praktyk gospodarowania i zarządzania siedliskami przyrodniczymi. Działając na poziomie lokalnym i międzynarodowym, stowarzyszenie łączy potrzeby i oczekiwania poszczególnych członków. Priorytetowym zadaniem jest opracowanie ogólnoeuropejskiej strategii zarządzania obszarami chronionymi. Kontakty robocze z parkami zachodnimi utrzymywane były jeszcze przed wstąpieniem parku do tej organizacji. W 1994 r. pod auspicjami Eurosite nawiązana została współpraca z holenderskimi parkami narodowymi Meinweg i Groote Peel. Trwała 12 lat. Przyniosła każdej stronie dużo korzyści i została wysoko oceniona. Odbyło się w tym czasie wiele spotkań, seminariów i konferencji, na których szczegółowo omawiano zagadnienia związane z ochroną przyrody, dyskutowano o metodach i technikach zarządzania zasobami przyrodniczymi, wymieniano informacje, dzieląc się przy okazji własnymi doświadczeniami i osiągnięciami.

Warto wiedzieć
Na świecie stosuje się ok. tysiąca nazw na określenie obszarowych form ochrony przyrody, co praktycznie uniemożliwia przeprowadzenie jakichkolwiek porównań w skali globalnej. Na przykład park narodowy (national park) w Wielkiej Brytanii jest obszarem o stosunkowo słabym reżimie ochronnym, ekstensywnie użytkowanym i niejednokrotnie dość gęsto zaludnionym, podczas gdy w wielu innych krajach, a także w naszym, park narodowy uważany jest za najwyższą formę ochrony przyrody. Ważnym krokiem w kierunku ujednolicenia kategorii ochronnych było opracowanie przez Światową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) systemu typologii i klasyfikacji obszarów chronionych. W obowiązującym od 1992 r. zmodyfikowanym systemie klasyfikacyjnym wyróżniono sześć kategorii oznakowanych cyframi rzymskim.

Projekty
NFOŚiGW - logo Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska - logo
Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska
Projekty finansowane z Unii Europejskiej Lasy Państwowe - logo